Zygmunt Krauze

Autor 10 oper, ponad 100 kompozycji symfonicznych, kameralnych i solowych. Współautor pierwszej w Polsce instalacji przestrzenno muzycznej w 1968, później realizowanych w Grazu, Metz, Karlsruhe, Warszawie i Łodzi. Twórczość Zygmunta Krauze inspirowana była początkowo przez dzieła polskiego malarza konstruktywistę Władysława Strzemińskiego i zwana muzyką unistyczną. Ewoluowała następnie w kierunku inspiracji twórczością ludową, by w kolejnych dekadach stać się bardziej ekspresyjną. Nie od dziś utwory Zygmunta Krauze odzwierciedlają też konflikty ludzkie, społeczne oraz niezgodę na brutalność i agresję w konfliktach zbrojnych na świecie: „Tableau Vivant” (stan wojenny w Polsce 1981), „Arabesque” (wojna w Algierii), „De ira, de dolore” (wojna w Ukrainie), „Exodus” (problem migracji z Afryki), a szczególnie „Children’s Requiem” poświęcone dzieciom zabitym w wojnach i konfliktach zbrojnych XXI wieku.

Studia na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, na wydziałach kompozycji oraz fortepianu, uzupełnił w Paryżu pod kierunkiem Nadii Boulanger. Był profesorem kompozycji Akademii Muzycznej w Łodzi i Warszawie oraz visiting professor Yale University, ESMUC (Barcelona) i eminent corresponding professor Keimyung University (Daegu). Otrzymał doktoraty honoris causa Uniwersytetu Muzycznego w Bukareszcie oraz Akademii Muzycznej w Łodzi. Juror ponad 50 międzynarodowych konkursów dla kompozytorow.

Jako pianista otrzymał I Nagrodę Konkursu Gaudeamus w Amsterdamie w roku 1966. Występował w większości krajów Europy, obu Ameryk i Azji, dając recitale muzyki nowej oraz grając z orkiestrami swoje koncerty fortepianowe. W 1967 założył zespół Warsztat Muzyczny (Music Workshop), z którym przez ponad 25 lat koncertował na trzech kontynentach.

W latach 80. Zygmunt Krauze mieszkał w Paryżu, gdzie na zaproszenie Pierre’a Bouleza był artystycznym doradcą w IRCAM. W tym czasie współpracował z argentyńskim reżyserem Jorge Lavellim i komponował na potrzeby spektakli w Theatre Comedie Francaise oraz Theatre National de la Colline. Jego muzyka teatralna wykonywana była w Paryżu, Lyonie, Barcelonie, Madrycie, Palermo i Meridzie. Prowadził audycje o nowej muzyce w Radio France Musique.

We Francji mianowany Oficerem Legii Honorowej oraz Chevalier des Arts et de Lettres, a w Polsce Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”. Dwie jego kompozycje – opera „Polyeucte” oraz III Koncert fortepianowy zostały wyróżnione nagrodą za Najlepszą Kreację Muzyczną przez Association Professionnelle de la Critique de Théâtre, Musique et Danse. W latach 1987-90 był prezydentem Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej, a przez dwie dekady przewodniczącym polskiej sekcji tej organizacji. Jest członkiem honorowym Związku Kompozytorów Polskich, ISCM oraz Towarzystwa im. Witolda Lutosławskiego.